Timmerman sloopt iedereen
Hallum - De verrassende winnaar van de 22e Bartlehiem skeelertocht heet Karlo Timmerman. De 22-jarige Staphorster sloopte zaterdag iedereen in deze klassieker. Hij bleef 14 kilometer voor de finish in Hallum alleen over, met een voorsprong van bijna een minuut.
De Bartlehiemtocht had als open Nederlands kampioenschap alles in zich wat de ‘hel van het Noorden’ zo bijzonder maakt. De wind zorgde in het open landschap van Ferwerderadiel voor een slagveld in het peloton, met daarin toppers uit onder meer Colombia, Frankrijk, België, Argentinië en Nieuw-Zeeland. Zij rondden de 100 kilometer in iets meer dan drie uren.
,,Ze zeggen wel eens dat je een legende wordt als je Hallum hebt gewonnen. Ik weet nu waarom dat zo is”, lachte Karlo Timmerman. Hij had veel gehoord over de Bartlehiemtocht en moest heel diep gaan om in het illustere rijtje winnaars van de Bartlehiem te komen. ,,Ik heb de laatste kilometers op de automatische piloot gereden, ik zag helemaal niets meer. Maar dit is wel mijn mooiste overwinning tot nu toe.”
Timmerman zei dat hij zijn seizoen had afgestemd op deze wedstrijd. Onderweg zag hij dat de toppers in het internationale peloton een voor een door de mand vielen toen de kilometers begonnen te tellen. ,,Dit zijn de mooiste wedstrijden. Het is echt een afvalrace. Als je dan de sterksten om je heen een voor een helemaal kapot ziet gaan, dan is dat mooi.”
Achter Timmerman hield ploeggenoot Jan van Loon (Haule) de twaalf achtervolgers in bedwang. De Fries die in Lelystad woont wist dat zo zijn eigen kansen voor een podiumplaats elke meter kleiner werden. Toch kwam Van Loon als zevende juichend over de finish, omdat de machtsgreep van zijn team van Habovo geslaagd was. Timmerman stond er zelf versteld van dat hij alleen overbleef, want hij is op papier de sprinter van de ploeg. Bovendien ging het dit seizoen allemaal niet geweldig met de student bedrijfseconomie, na een operatie aan zijn knie en enkel.
Het team van Habovo, met daarin ook Martijn Kromkamp uit Wolvega, had de wedstrijd afgestemd op Jan van Loon. Natuurlijk wilde Kromkamp elf jaar nadat pa Jan Eise werd gekroond tot koning van Bartlehiem, ook zelf deze monstertocht graag winnen, maar de Stellingwerver miste halverwege de race de aansluiting. Vanuit het vertrek maakte ploeggenoot Roy Boeve uit Kampen de bedoelingen van dit team duidelijk. Hij kreeg oud ploeggenoot Willem Hut uit Haulerwijk mee en de twee bouwden in de eerste omloop van dertig kilometer een voorsprong op van anderhalve minuut. Hut hoopte dat er vanuit de achtergrond een aantal sterke rijders aan zou sluiten, maar dat gebeurde niet. Meteen nadat de vluchters van het eerste uur terug waren gepakt, was er een serieus ogende ontsnapping van Jan van Loon met onder meer de Fransman Julien Levrard en de Argentijn Reuben Martinez. Ook die aanval werd afgeslagen.
Willem Hut probeerde tot drie keer toe een podiumplaats veilig te stellen, maar de boomlange Fries kreeg geen ruimte. In de tweede omloop van 30 kilometer blies de rijder uit het team van Gibo zichzelf op. ,,Ik wie goed, mar krekt net goed genôch”, concludeerde de rijder na afloop. ,,Ik ha der echt alles oan dien om mei in lyts groepke fuort te kommen. Miskien dat ik dan in kâns hie om te winnen.”
Zijn inspanningen leverden Hut de Willem Poelstra Trofee op als meest strijdlustige rijder. ,,Fansels bin ik dêr echt hiel bliid mei, foaral om’t ik dizze priis twa jier ferlyn ek krigen ha”, zei de rijder na de huldiging tegen de ouders van de in 1999 overleden 24-jarige marathonschaatser Willem Poelstra uit Hijum, naar wie deze wisselprijs is genoemd. ,,Mar ik kaam hjir foar dy oare haadpriis.”
Van de 60 A-rijders reed de helft de 100 kilometer rond Hallum uit. Opmerkelijk was dat in de groep van 13 rijders die achter koploper Timmerman streden om de prijzen, zes buitenlanders zaten. De Fransman Julien Levrard werd derde achter tweevoudig Nederlands kampioen Gary Hekman uit Gramsbergen. Uit Nieuw-Zeeland belandde Ben Alchin net naast het erepodium en van de Argentijnen die naar Hallum kwamen, werden Guillermo Trinarolli en Reuben Martinez respectievelijk zesde en veertiende. Vlak daarachter kwam Crispijn Ariëns uit Heerenveen als vijftiende over de meet. De Belg Frank Fiers, die deze klassieker won in 2005, moest tevreden zijn met de tiende prijs met achter zich de Fransman Philippe Boulard, winnaar in 2000 en 2001.
Timmerman zag de Bartlehiemtocht als voorbereiding op de winter. ,,Skeeleren was voor mij lang het belangrijkste, maar ik heb nu gekozen voor marathonschaatsen”, zei de Staphorster die komende winter als profschaatser rijdt in het team van Adformatie. In die ploeg rijden dan Jan van Loon én Douwe de Vries uit Heerenveen, de verrassende winnaar in de Bartlehiemtocht bij de B-rijders.
Douwe de Vries verrast
Douwe de Vries maakte zaterdag veel los met zijn eerste grote overwinning op skeelers. Het was vooral een emotionele overwinning voor voor de geboren Hallumer en zijn familie. Herinneringen aan zijn volle neef Willem Poelstra uit Hijum kwamen boven bij de winnaar. Willem was 24 jaar, toen hij als marathonschaatser overleed op het kunstijs in Amsterdam. Voor hem was de Bartlehiemtocht een doel in de zomer. De organisatie van de Bartlehiemtocht reikt al tien jaar de Willem Poelstra Wisselbokaal uit voor de meest strijdlustigste rijder in het Open NK over 100 kilometer.
De Vries won de wedstrijd over 60 kilometer bij de B-rijders. Bij zijn ouderlijk huis in Hallum zette hij voor eigen publiek Bram Versteeg (Amersfoort) en junior Wim Dillen uit Genemuiden op een halve minuut.
Voor De Vries was de Bartlehiemtocht de enige wedstrijd van het seizoen in de voorbereiding op de winter. ,,Ik kin wat de kondysje oangiet wol meidwaan by de A-riders. Mar om’t ik fierder gjin wedstrijden riid, kom ik snelheid tekort by dy spesjalisten.”
De Vries wist dat hij na een sleutelbeenbreuk die hij overhield aan een val met de racefiets in juni, weer in goede doen was. Toch was het in dit skeelerpeloton voor de thuisrijder echt afwachten. ,,Ik kin goed skeelerje, mar yn sa’n wedstriid is dat wat oars. Ik hie gewoan in hiel goede dei.”
Dat de Hallumer voor het oog van zoveel bekenden en onder meer de ouders van Willem Poelstra als winnaar werd gehuldigd, deed hem heel veel. ,,Ik woe hjir gewoan in kear winne en ha dêrom wol acht kear besocht om dy oare mannen kwyt te wurden. Dat it dan yn ’e lêste kilometer slagge, dat joech my in geweldich gefoel”, zei de winnaar met tranen in de ogen. (Friesch Dagblad 24-8-2009)
Winnaar Hallum ‘bevoorrecht mens’
Van heinde en verre kwamen de skeeleraars zaterdag naar de Bartlehiem Skeelertocht. Zelfs Nieuw-Zeeland, Argentinië en Colombia waren vertegenwoordigd op het Open NK in Hallum. Die plaats is in 22 jaar uitgegroeid tot een begrip in de skeelerwereld. Geen wonder dat winnaar Karlo Timmerman zich naderhand een ‘bevoorrecht mens’ voelde.
Eerst Napels zien, en dan sterven. Met een beetje gevoel voor overdrijving is die uitdrukking los te laten op het grote skeelerspektakel in het kleine Hallum. Waarom heeft een Zwitser er een autorit van twaalf uur voor over om in Hallum te mogen starten?
Bij de vrouwen mocht de organisatie tot haar vreugde toppers als Kelly Martinez en Tamara Llorens bijschrijven op de deelnemerslijst. Ze werden in de eindsprint meteen een en twee. Eenmaal bijgekomen van de inspanningen en ontsnapt aan het gedrang bij de finish, vertelde Martinez dat ze maanden geleden met een grote groep Colombianen naar Europa was gekomen om wedstrijden te rijden. Ze had goede verhalen gehoord over Hallum en was daarom met haar ploegmaat bij Bont Wheels, Llorens, naar Noord-Friesland afgereisd. En ze hadden haar niets te veel verteld. ,,Volgend jaar hoop ik hier terug te komen.’’ Achter Martinez en Llorens werd Elma de Vries derde. De Haulse, onlangs nog goed voor vier keer zilver op het EK in Oostende, had in haar jeugd een keer meegedaan in Hallum.
Ze besloot toen meteen dat het ook de laatste keer was, zo zwaar was het haar gevallen. Maar ook bij De Vries kruipt het bloed waar het niet gaan kan en ze werd beloond met een plek op het podium.
Daar kwam ook een andere De Vries terecht, Douwe. De 26-jarige marathonschaatser deed in zijn geboortedorp mee bij de B’s en kwam solo als winnaar over de streep. ,,De A-riders ride krekt wat te hurd. Ik ha net genôch gong. Om dat te krijen moatst earst in hiel soad wedstriden folle bak ride.’’ In de beloftencategorie ligt de snelheid wat lager en kan De Vries op basis van zijn goede conditie goed meekomen. Sprinten op skeelers is hem echter niet gegeven, zodat hij moest ontsnappen. ,,It wie swier om fuort te kommen. Ik ha acht kear demarreard en doe wie ik ynienen fuort.
Winne yn dyn eigen berteplak, supermoai fansels.’’
Even later kreeg De Vries nog een reden om te juichen. Zijn nieuwe teammaat bij de marathonploeg van Adformatie, Karlo Timmerman, stevende solo af op de overwinning en werd daarbij fanatiek aangemoedigd door De Vries. Timmerman voegde zich met zijn zege bij een mooi rijtje winnaars waar de naam Erik Hulzebosch liefst acht keer in staat. Hulzebosch volgde de wedstrijd dit keer op de motor om zijn Nefit-mannen bij te staan.
Op de vraag wat de sleutel tot succes is bij de Bartlehiemtocht antwoordde Hulzebosch: ,,Een goede voorbereiding en op het juiste moment in de kopgroep zitten.’’ De vroege vlucht van Willem Hut (Haulerwijk) en Roy Boeve was volgens Hulzebosch niet de manier. Dat tweetal reed de eerste 35 kilometer op kop, maar werd toen ingerekend. Het sierde Hut dat hij later weer in een kopgroep terechtkwam, maar meer dan de Willem Poelstratrofee voor meest strijdlustige rijder leverde het hem niet op.
In tegenstelling tot Hut hield Timmerman zich lange tijd gedeisd. Hij zat wel mee in een groep van zeven die jacht maakte op drie koplopers maar omdat hij met Jan van Loon een ploegmaat vooruit had, hoefde Timmerman niet mee te werken. Op het moment dat de jagers aansloten, kneep Timmerman er tussenuit. En hoewel hij nog 20 kilometer te gaan had, bleef de 22-jarige Staphorster ogenschijnlijk eenvoudig vooruit.
,,Arjan Smit had twaalf topjaren voordat hij hier een keer won, ik ben bevoorrecht dat ik Hallum nu al win’’, sprak Timmerman. ,,Dit is zo mooi. Ik moest nog een heel eind solo, maar heb van Jillert Anema geleerd dat je dan alleen moet denken aan de streep. Of ik vandaag de sterkste was, weet ik niet. Ik had lange tijd een ploegmaat vooruit en hoefde dus geen werk te doen. Maar het was wel een afvalrace en ik heb 20 kilometer alleen gereden. Dit is absoluut mijn mooiste overwinning, want dit is denk ik een van de zwaarste wedstrijden in het skeeleren.’’ (Leeuwarder Courant 24-8-2009)
Bartlehiemtocht prooi voor Timmerman
HALLUM - De Hel van het Noorden wordt de Bartlehiemtocht genoemd, het Open Nederlands kampioenschap skeeleren, dat jaarlijks in Hallum wordt verreden. Ook dit jaar deed de koers zijn naam eer aan, maar dat deerde Karlo Timmerman (22) geenszins.
In de brandende zon ontsnapte de Staphorster veertien kilometer voor de finish uit een kopgroep van tien man en reed glansrijk naar de mooiste overwinning uit zijn carrière. "Ik heb het hele seizoen hierop afgestemd. Men zegt dat je een legende wordt als je Hallum wint. Dat vind ik wel een mooie uitspraak", lachte Timmerman.
De wedstrijd staat zo hoog aangeschreven, omdat een groot deel van het traject hetzelfde is als dat van de Elfstedentocht in Friesland. Hierdoor trekt de koers een groot internationaal deelnemersveld, dat de mannen liefst honderd kilometer voert langs weilanden, gehuchten en het door de Elfstedentocht beroemd geworden gehucht Bartlehiem, waaraan de naam van de koers is ontleend. Het gebrek aan beschutting, de strakke wind en het bij vlagen zeer slechte wegdek maken het parcours tot een nachtmerrie voor vrijwel iedere topskeeleraar. "Het is een afvalrace. In de dorpen liggen overal klinkers. Ik zag de anderen stuk voor stuk kapotgaan. Het is de zwaarste skeelerwedstrijd die er is", zo vatte Timmerman de slijtageslag samen. Timmerman werd vorig jaar tweede, nu won hij de Bartlehiemtocht door veertien kilometer voor de finish een fenomenale aanval te plaatsen. De laatste 8400 meter bestond uit zes rondes door Hallum, waarbij Timmerman meer dan een minuut voorsprong had op zijn achtervolgers. "De laatste kilometers reed ik op de automatische piloot. Ik dacht steeds aan de woorden van mijn oud-trainer Jillert Anema. Hij zei me altijd: 'Denk niet aan je achtervolgers, maar aan de finishstreep.' Dat heb ik gedaan."
(De TELEGRAAF 23-8-2009)
Karlo Timmerman soleert in Bartlehiemtocht naar 'mooiste overwinning'
Karlo Timmerman heeft zaterdag 22 augustus in Hallum het open Nederlands kampioenschap 100 km gewonnen, tevens de finale van de Univé Holland Inline Cup. "Mijn mooiste overwinning," noemt de 22-jarige Groninger zijn triomf in Friesland. "En dan ook nog alleen aankomen. Ik ben nog nooit alleen aangekomen." Timmerman had bijna een minuut voorsprong op de nummers twee en drie, Gary Hekman en de Fransman Julien Levrard. Gerwin Smit won het eindklassement over vier etappes.
"Dit is de zwaarste wedstrijd van Europa. Je kunt je hier niet verstoppen in het peloton," zei Julien Levrard, die vorig jaar op het WK tweede werd op de marathon achter Shane Dobbin.
"Ik heb gedroomd dat ik hier nog eens zou winnen," zei Karlo Timmerman. "Hier heb ik bijna het hele seizoen op gefocust." De Habovoploeg had een overwinning hard nodig na een matig seizoen. De start was veelbelovend, met de eerste en tweede plaats voor Roy Boeve en Jan van Loon in de eerste Holland Inline Cup-etappe in Sloten. Timmerman had dit seizoen nog geen zege op zijn naam. Vorig jaar won hij de Holland Inline Cup, maar zonder dagzege. Timmerman: "Een kilometer of tien voor het eind ben ik gedemarreerd, bij Marrum, precies volgens plan. Ik had het geluk dat ik tot dan toe niet veel had hoeven doen, want we hadden steeds iemand mee in de aanval. Het was een afvalrace. Het is zo mooi om de sterksten van de dag één voor één kapot te zien gaan."
Bij degenen die kapot gingen hoorde niet Gary Hekman (Nefit). "Er had veel meer in gezeten dan de tweede plek," aldus de teleurgestelde Gramsberger. "Ik voelde me zo goed. Karlo reed heel rustig weg. Ik dacht: die Bont-rijders rijden het wel dicht, maar ze waren niet zo goed meer als ik dacht." Toen Hekman daar achterkwam, was het te laat: "Iedere keer als ik aanging, werd ik gepareerd."
Het Bont World Team had vanuit Zwitserland drie mannen en twee vrouwen afgevaardigd, omdat de ploeg nog wel een aansprekende overwinning kon gebruiken. Bij de vrouwen lukte dat, maar bij de mannen niet, alhoewel de drie steeds voorin zaten. De gevaarlijkste man, de Argentijn Ruben Martinez die afgelopen week nog de 'One Eleven' won, een wedstrijd over 111 km in Zwitserland, zat twee keer in een kopgroep. Zijn ploegmaats Ben Alchin (Nieuw-Zeeland) en Guillermo Trinaroli (Argentinië) werden vijfde en zesde.
Karlo Timmerman kwam na 90 km met 53 seconden voorsprong op een groep van dertien achtervolgers Hallum binnen voor de zes plaatselijke omlopen. Oorspronkelijk was het plan van Habovo om voor Jan van Loon te rijden, die het hoogst in het klassement stond: vierde, op 9 punten van aanvoerder Gerwin Smit. Roy Boeve en Willem Hut openden de aanval. Ze kregen samen anderhalve minuut voorsprong, maar bleven niet weg. Later in de race overbrugde Jan van Loon in zijn eentje het gat naar een kopgroep van drie, met Levrard, Martinez en Crispijn Ariëns. "Ik heb verschillende keren geprobeerd weg te rijden, want ze reden niet hard genoeg. Maar ik kon alleen Crispijn losrijden," aldus Van Loon, die nog tweede werd in het eindklassement. Zeven achtervolgers sloten zich bij de vluchters aan, waaronder Karlo Timmerman, die vervolgens meteen zijn beslissende demarrage plaatste. Zijn ploegmaats stopten succesvol af.
Willem Hut (Gibo-Raps) kreeg voor de tweede keer de Willem Poelstra-trofee voor de strijdlustigste rijder.
Eindklassement: 1. Gerwin Smit (Staphorst), 2. Jan van Loon (Lelystad), 3. Frank Fiers (Wetteren, België).
Dames (60 km)
De Colombiaanse Kelly Martinez werd winnares bij de vrouwen (60 km), met miniem verschil vóór haar ploeggenote Tamara Llorens (Argentinië) uit het Bont World-team en Elma de Vries, die derde werd. "Zware wedstrijd, zwaar parcours," vond Kelly Martinez. "Ik kwam nog bijna ten val bij het ingaan van de finishstraat." Het tweetal domineerde afgelopen week nog in de 'One Eleven', de 111 km lange wedstrijd in Zwitserland, waar Llorens won.
Elma de Vries: "Ik was na één ronde van 30 km al gesloopt. Eigenlijk had ik mezelf beloofd hier nooit meer te rijden: te zwaar."
Er was een leidende groep van dertien vrouwen. Yvonne Spigt had aan de zesde plaats genoeg om het eindklassement te winnen.
Eindklassement: 1. Yvonne Spigt (Wervershoof), 2. Nienke Stenekes (Dokkum), 3. Jannitta Spigt (Apeldoorn).
Beloften (60 km)
Douwe de Vries won de race bij de beloften. De Fries had bij het ingaan van de finishstraat een lichte voorsprong op de nummers twee en drie, Bram Versteeg (Amersfoort) en junior Wim Dillen (Genemuiden). "Ik kan niet sprinten. Ik heb wel acht keer geprobeerd om weg te rijden," aldus De Vries (Heerenveen). "Ik heb behoorlijk afgezien."
In tegenstelling tot de vorige drie HIC-etappes, waar ze samen met de A-rijders om de punten moesten strijden, startten de beloften in Hallum wel apart en kregen ze ook hun eigen punten. Niels Mesu won het eindklassement.
Eindklassement: 1. Niels Mesu (Middelburg), 2. Bram Versteeg (Amersfoort), 3. Wim Dillen (Genemuiden).
Masters (60 km)
Rob Jager uit Utrecht was de snelste bij de masters. Hij verwees in de finale Jacob Drenth (Oostwold) naar de tweede plaats en Niek Bravenboer (Oud-Beijerland) naar de derde. Jager: "Vorig jaar was ik tweede, dit jaar wou ik winnen, maar tussen willen en doen zit een heel verschil. Ik heb vaak geprobeerd weg te rijden." Bravenboer plaatste de beslissende ontsnapping en kreeg Jager mee. Drenth voegde zich later bij de twee.
Eindklassement: 1. Niek Bravenboer (Oud-Beijerland), 2. Rob Jager (Utrecht), 3. Albert Bakker (Scharmer).
